ประสบการณ์ของชีวิตวัยทำงาน

ชีวิตผมก้าวเข้าสู่วัยทำงานเป็นเวลา2ปีกว่าแล้ว ผมรู้สึกว่าชีวิตผมโดนบังคับก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ ทำอะไรต้องมีการคิดให้รอบคอบ สุขุม มากยิ่งขึ้น จะมาเล่นอะไรเป็นเด็กเหมือนแต่ก่อนก็คงจะดูไม่ดีนัก

หลังจากจบมหาวิทยาลัย ผมวาดฝันไว้ว่าจะใช้ชีวิตในช่วงที่ยังไม่มีงานทำ ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ออกเดินทางท่องเที่ยวไปตามที่ต่างๆ ตามแต่เงินในกระเป๋าจะอำนวย โดยสถานที่ที่ผมใฝ่ฝันก็คือหมู่เกาะต่างๆทางภาคใต้ของประเทศไทยเรานั่นเอง ผมชอบทะเล ชอบหาดทราย มากกว่าจะไปเที่ยวป่าเขา เพราะผมชอบความสวยงาม และความสบายตา รวมทั้งความรู้สึกอิสระเมื่อได้อยู่ตามเกาะต่างๆ

แต่ว่าฝันของผมก็ต้องหยุดไว้เพียงเท่านั้น เนื่องจากผมได้งานและต้องเริ่มงานหลังจากเรียนจบเพียงไม่กี่วัน ในตอนแรก ความคิดของผมรู้สึกต่อต้านอย่างรุนแรงที่จะต้องเริ่มงานเร็วขนาดนี้ แต่ความคิดอีกด้านผมก็อยากที่จะเลือกงานไว้ก่อน เพราะไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาอีกเท่าไหร่ถึงจะได้งานใหม่อีก เพราะผมไม่อยากที่จะต้องเป็นภาระแก่ทางบ้านมากนักในเมื่อเราสามารถที่จะหาเงินได้ด้วยตัวเอง

การเริ่มทำงานของผมนั้น เป็นงานที่ไม่ตรงมากับสาขาที่ผมเรียนมา แต่ผมก็ไม่ได้มีความคิดที่จะชอบหรือต่อต้านงานที่ผมทำ ทุกวันนี้ผมจึงยังค้นหาในสิ่งที่ตัวเองต้องการอยู่ เพราะที่ผ่านมาผมได้ลองทำในหลายๆอย่าง ศึกษาในด้านต่างๆแต่ก็ยังไม่เจอสิ่งที่ตนเองชอบ

การทำงานในช่วงแรกๆผมมักจะพบเจอกับความผิดพลาดบ่อยครั้งเนื่องจากยังไม่เข้าใจในตัวงานอย่างแท้จริง แต่เมื่อเราทำความเข้าใจกับมัน ไม่ใช่แค่จำว่าต้องทำอะไร ทุกอย่างก็ราบรื่นมาตลอด ในช่วง2ปีมานี้ผมจึงไม่เจอปัญหาอะไรที่รุนแรงมากนัก ทำให้ชีวิตการทำงานของผมผ่านไปได้ด้วยดี

ผมชอบที่จะทำงานไปเรื่อยๆจนเวลาหมด มากกว่าที่จะนั่งว่างเพื่อรอเวลาเลิกงาน แต่งานของผมไม่ยุ่งขนาดนั้น บ่อยครั้งที่ทำให้ผมรู้สึกเบื่อ บ่อยครั้งที่ความเป็นเด็กในตัวผมเรียกร้องอยากออกไปวิ่งเล่น ผมจึงคิดที่จะทำงานภายใต้แนวคิดที่ว่า ทำที่ทำงานเป็นเหมือนสนามเด็กเล่นขนาดใหญ่ของผม และสิ่งที่ผมชอบที่สุดในการทำงานก็คือการใช้คอมพิวเตอร์ ผมจึงพยายามเปลี่ยนแปลงงานทุกอย่างให้เข้ามาอยู่ที่คอมพิวเตอร์ เพื่อที่จะได้สนุกกับมัน ซึ่งมันก็ได้ผลไม่น้อย ผมเป็นคนที่ชอบคิดมากกว่าพูด บ่อยครั้งเวลาที่ผมทำงาน สมองผมมักจะชอบคิดเรื่องราวต่างๆ รวมทั้งเรื่องขำขัน เวลาที่นึกถึงเพื่อนๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล่าของกระสาบกับระดู มุกฮาๆต่างๆของเด้าเก่า รวมทั้งเสียงหัวเราะของเพื่อนหลายๆคน มักจะผุดมาในความคิดของผมเสมอ ทำให้เวลาทำงานผมมักจะนั่งอมยิ้มอยู่เป็นประจำ

แต่งานแรกของผมก็จะจบลงในเวลาอีกเพียงไม่ถึงเดือน เนื่องจากผมตัดสินใจที่จะไปหาความท้าทายใหม่ๆ ได้ทำงานที่ใช้ความสามารถมากขึ้นกว่านี้ เพื่อที่จะได้เจอปัญหาใหม่ๆแก้ปัญหาใหม่ๆ ผมอาจจะมองหางานในสายใหม่ๆ เพื่อหาค้นหาตัวเองต่อไป หรืออาจจะทำงานในด้านเดิม รวมทั้งผมยังมีแผนที่จะเรียนต่อปริญญาโท ในช่วงวันหยุดของการทำงาน ผมยังคงค้นหาต่อไป แต่สิ่งนึงที่ผมค้นพบ ความสุขของการทำงาน นั่นคือ ผลของการทำงาน ที่เราได้รับกลับมา คำติชมจากผู้ที่ได้ร่วมงาน ความสำเร็จของงานที่ทำ สิ่งเหล่านี้ทำให้ผมมีความสุขเมื่อได้นึกถึง.....