เมื่อถึงเวลา...

ดูเหมือนว่าเมื่อหลายๆสิ่งกำลังจะเริ่มดีขึ้น สิ่งร้ายๆ การสูญเสียมักจะต้องเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง สำหรับผมการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ก็ได้มาถึงอีกครั้ง

คือการสูญเสียคุณยายที่ผมรักที่สุด ที่ทำให้ผมใจหายอีกครั้ง หลังจากคุณยายได้สู้กับโรคภัยที่มารุมเร้าอยู่เป็นระยะเวลา1ปีกว่า แม้ว่าจะมีสัญญาณเตือนล่วงหน้า แต่ก็ดูเหมือนเวลาที่มียังไม่เพียงพอสำหรับผม ผมยังต้องการเวลาอยู่กับยาย กอดยาย หอมยาย ดูแลยาย บอกรักคุณยาย รวมทั้งตอบแทนพระคุณยายให้มากกว่านี้

คุณยายของผมเป็นโรคหัวใจและได้รับการผ่าตัดจนหายดีแล้ว แต่ว่าโรคอื่นก็แทรกซ้อนตามมา เนื่องจากคุณยายสูบบุหรี่ ก็เลยมีเรื่องของปอด รวมทั้งความดันต่างๆเข้ามา ในช่วงระยะเวลา1ปีที่ผ่านมา คุณยายต้องเข้าๆออกๆโรงพยาบาลอยู่หลายครั้ง โดยครั้งล่าสุดต้องใช้เวลาอยู่ที่โรงพยาบาลแสนจะน่าเบื่อถึงเกือบ3เดือน คุณยายไม่เคยบ่นถึงอาการเจ็บป่วยของคุณยายเลยแม้แต่น้อย จนล่าสุดคุณยายได้มีโอกาสกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเป็นระยะเวลาราวๆ2อาทิตย์ เป็นช่วงเวลาที่ผมเชื่อว่าคุณยายของผมมีกำลังใจที่จะอยู่ต่อไป เวลาอยู่โรงพยาบาลคุณยายทานข้าวไม่ได้เลย พอกลับมาบ้าน เวลามีญาติพี่น้องมาเยี่ยมเยียน คุณยายจะทานข้าวเยอะจนพวกเราต้องเตือนว่าให้พอ กลัวว่าร่างกายจะทำงานหนัก

แม้ว่าคุณยายจะได้สู้อย่างเต็มที่ แต่ร่างกายที่บอบช้ำของคุณยายก็ไม่สามารถที่จะทนได้อีก จนเมื่อวันเสาร์(26 พ.ย.2548) ที่ผ่านมาคุณยายไอออกมาเป็นเลือดทั้งคืนตั้งแต่เช้ามึด แม่รีบปลุกผมแต่เช้าเพราะคิดว่าพวกเราจะเสียคุณยายไปแล้ว ผมเข้าไปถึงห้องนอนคุณยาย คุณยายพูดเป็นภาษาเวียดนามว่า คุณยายไปก่อนนะ ขอให้ลูกหลานอยู่กันสุขสบาย แข็งแรง ผมถึงกับน้ำตาไหล ร้องไห้ออกมาไม่หยุด แม่รีบโทรไปบอกญาติพี่น้อง เมื่อทุกคนมาถึง คุณยายก็มีกำลังใจฮึดสู้อีกครั้ง จนอาการค่อยทุเลาลง โดยที่ผมไม่ได้เอะใจแม้แต่น้อยว่าเวลาของคุณยายเหลือน้อยลงมากแล้ว พวกเรารู้มาก่อนหน้านี้ประมาณเดือนกว่าๆว่าเส้นเลือดคุณยายกำลังจะแตก ซึ่งหมอบอกว่า ไม่สามารถที่จะรักษาได้แล้ว ถ้าผ่าตัดอีก โอกาสรอดมีน้อยมาก ถึงจะรอดก็ต้องนิทรา เราจึงตัดสินใจที่จะไม่ให้คุณยายเข้ารับการผ่าตัดเนื่องจากร่างกายของคุณยายบอบช้ำมากแล้ว

เสาร์อาทิตย์ระยะเวลา2วันนี้ เป็นช่วงที่ผมได้ใช้เวลากับคุณยายค่อนข้างนาน รวมทั้งได้ยินประโยคที่เมื่อนึกถึงต้องน้ำตาไหลทุกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นประโยคที่คุณยายของผมบอกผมอยู่หลายๆครั้งในช่วง2วันนี้ว่า ไม่เสียแรงที่เลี้ยงอ้อมมา อ้อมรู้จักรักยาย โตขึ้นเป็นคนดี ทำให้ผมนึกย้อนไปถึงตั้งแต่สมัยเป็นเด็กที่คุณยายจะเลี้ยงผมอย่างดี ตามใจเสมอ จนคุณแม่บอกว่าผมจะเสียเด็ก แต่คุณยายก็เชื่อมั่นในตัวผมตลอดมา รวมถึงเมื่อผมถามคุณยายว่าคุณยายไปโรงพยาบาลนะ คุณยายบอกว่า คุณยายไม่ไป ยายอยากอยู่กับอ้อม ยายรักอ้อม แม้คำพูดเหล่านี้จะเป็นคำพูดสั้นๆง่ายๆ แต่มันสัมผัสหัวใจของผมยิ่งกว่าคำใดๆ

จนเมื่อวันจันทร์ผมไปทำงานโดยไม่ได้เอะใจ ก่อนไปยังไหว้คุณยายก่อน โดยไม่นึกว่าจะเป็นการไหว้ครั้งสุดท้ายที่คุณยายของผมรับไหว้ ช่วงเย็นคุณแม่โทรมาปรึกษาผมว่าจะพาคุณยายไปโรงพยาบาลดีมั้ย ผมเห็นว่าอาการคุณยายไม่ค่อยดี จึงอยากให้อยู่ใกล้หมอเหมือนทุกครั้ง จึงเห็นด้วยกับคุณแม่ โดยในใจลึกๆก็รู้สึกโล่งใจเมื่อคิดว่าคุณยายจะได้อยู่ภายใต้การดูแลของคุณหมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งยังมีกลุ่มคุณหมอชาวเวียดนามที่เดินทางมาเรียนงานพอดีเมื่อคุณยายของผมเข้ารับการผ่าตัดโรคหัวใจในครั้งแรก ทำให้มีความผูกพันธ์รวมทั้งมาคอยดูแลอย่างดีทั้งเวลาอยู่ที่โรงพยาบาลและมาค้างที่บ้านหลายครั้ง

ในวันสุดท้ายของชีวิตคุณยาย ผมและญาติพี่น้องไม่ได้บอกลาคุณยายเลย ในวันนั้นแม้ใจผมจะรู้สึกสบายที่คุณยายถึงมือหมอ แต่คืนนั้นผมกลับนอนไม่หลับ รวมทั้งนอนร้องไห้คิดถึงคุณยายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนจนเที่ยงคืนกว่าๆ ผมหลับไปได้สักระยะ ตี2คุณแม่ผมมาเคาะประตูปลุกด้วยเสียงตกใจพร้อมน้ำตาว่าคุณยายเสียแล้ว พวกเรารีบไปเร็วที่สุด แต่คุณยายก็ได้จากพวกเราไปแล้ว โดยที่มารู้ที่หลังว่าคุณยายเข้าICUตั้งแต่ช่วง3ทุ่ม โดยเริ่มที่จะไม่รู้สึกตัวแล้ว รวมทั้งมีเลือดไหลออกทางปากเนื่องจากเส้นเลือดแตก เหตุการณ์นี้นับเป็นเหตุการณ์นึงในชีวิตที่ผมรู้สึกเสียใจเป็นยิ่งนักที่แม้จะรู้ว่าเวลาของท่านคงไม่มากมาล่วงหน้าแล้ว แต่สุดท้ายเมื่อเวลานั้นมาถึงกลับไม่มีโอกาสแม้แต่จะอยู่เคียงข้างคุณยาย รวมถึงผมยังไม่ได้แม้แต่จะตอบแทนให้ได้ครึ่งนึงของคุณยายเลี้ยงดูเอาใจใส่อย่างดีตลอดเวลาตั้งแต่เล็กจนโต คนเฒ่าคนแก่ที่เจอในงานศพบอกผมว่าให้ทำงานศพของคุณยายให้ดี ดูแลให้ดีที่สุด เพราะนี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ผมสามารถตอบแทนท่านได้ รวมทั้งตอนเด็กๆคุณยายเลี้ยงผมเหนื่อยมาก ทุกๆคนรู้ดี ผมก็ตั้งใจไว้อยู่แล้ว สิ่งที่ผมทำได้ตอนนี้คือทำงานศพคุณยายให้ดีที่สุด รวมทั้งนำเงินเก็บส่วนตัวก้อนนึงเพื่องานนี้ ผมรู้สึกเสียใจมาก ที่ไม่ได้นำเงินก้อนนี้ให้คุณยายตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ รวมถึงผมจะบวชหน้าไฟให้คุณยาย เพื่อที่จะได้นำดวงวิญญาณของคุณยายสู่สวรรค์ และผมก็จะทำตามสิ่งที่คุณยายพูดไว้เสมอคือให้ดูแลแม่ด้วย เพราะคุณแม่ของผมเป็นลูกคนเล็กที่คุณยายรักมากที่สุด ถ้าดวงวิญญาณของคุณยายยังวนเวียนอยู่ ขอให้คุณยายรู้ไว้เสมอว่าหลานคนนี้รักและจะเชื่อฟังคำสั่งสอนของคุณยายเสมอ ขอให้คุณยายเดินทางสู่แสงสว่าง ที่ๆมีแต่ความสุข แล้ววันนึงเมื่อถึงเวลา เราทุกคนในครอบครัวจะตามคุณยายไป.. อ้อมรักยายคิดถึงคุณยายครับ