บางครั้งชีวิตก็...ง่ายกว่าที่คิด

ช่วงที่ผ่านมาค่อนข้างนานมากๆที่ผมไม่ได้เข้ามาอัพเดตเรื่องราวลงในบล็อกของผมเลย เนื่องจากผมคิดว่าถ้าไม่มีเรื่องอะไรที่น่าสนใจมากนักหรือเป็นพิเศษก็ควรจะปล่อยผ่านๆไปบ้างก็ดี แม้ในใจจริงลึกๆก็ไม่อยากปล่อยผ่าน แต่มันสั้นและไม่รู้จะเรียบเรียงเช่นไร แต่จริงๆแล้วมันก็ไม่มีเรื่องอะไรทั้งนั้นนั่นละ

เหตุที่ว่าไม่มีเรื่องอะไรนั้นเนื่องจากช่วงนี้ผมทำตัวเป็นมนุษย์เงินเดือนอย่างเต็มตัว(แม้ผู้ใหญ่ที่เคารพหลายท่านจะคอยกระตุ้นความคิดในสมองของผมอยู่เป็นระยะๆ ว่าจงอย่าคิดที่จะเป็นมนุษย์เงินเดือนไปทั้งชีวิต) ตื่นเช้ามาทำงานจันทร์ถึงศุกร์ เลิกงานกลับบ้าน เสาร์อาทิตย์อยู่กับครอบครัว แม้ว่าอาจจะฟังดูน่าเบื่อ ซ้ำซากจำเจ แต่พอมานึกดูอีกทีการทำอะไรซ้ำๆเดิมๆก็ดีอย่าง ตรงที่ว่าทำให้ไม่ต้องเจอเรื่องอะไรให้ต้องแก้มากมาย หลายๆคนอาจจะเห็นไม่ตรงกับผม แต่เรื่องแบบนี้มันก็ต่างคนต่างคิด ผมมักพยายามจะมองโลกในแง่ดีได้ตลอดเสมอ ในทุกๆเรื่องราว

ช่วงนี้จึงเป็นช่วงที่ผ่อนคลายจริงๆ แม้ว่าในวันจันทร์ถึงศุกร์ผมมักจะนั่งรอคอยเวลาเลิกงานเสมอๆเพื่อที่จะได้กลับบ้าน แม้ว่าจริงๆแล้วผมก็มีความสุขกับงานที่ทำ แต่มันก็สู้การอยู่บ้านไม่ได้ รวมถึงกิจกรรมโปรดตอนพักกลางวันนั่นก็คือการเดินเรื่อยเปื่อยฝากกระเพาะน้อยๆไว้กับร้านอาหารที่รออยู่ข้างหน้า ซึ่งการกินเป็นสิ่งหนึ่งที่ผมโปรดปราน และมักจะใช้เวลาว่างๆเสาะแสวงหาร้านอร่อยๆตามแต่เงินในกระเป๋าจะอำนวย

เรื่องเดียวที่ผมต้องใช้ความคิดมากเป็นพิเศษในช่วงนี้ก็คือเรื่องของการใช้เงินและการจัดสรรการใช้เงิน ซึ่งผมก็ได้วางแผนการใช้เงินมาระยะเวลาหนึ่งแล้ว เนื่องจากผมไม่ได้เกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะร่ำรวย การใช้เงินทุกบาททุกสตางค์จึงควรวางแผนเป็นอย่างดี ผมมักจะมองเสมอว่าเรื่องอนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอน โดยเฉพาะเรื่องสุขภาพ การเก็บเงินไว้ส่วนนึงเพื่อไว้เป็นค่ารักษาพยาบาลต่างๆในอนาคตจึงเป็นสิ่งจำเป็น รวมถึงการลงทุนระยะสั้น ระยะยาวต่างๆ ซึ่งบางเรื่องก็ได้ทำเป็นรูปเป็นร่างขึ้นแล้ว

สำหรับวันหยุดเสาร์อาทิตย์ที่ผมรอคอยตลอดสัปดาห์นั้นผมได้ใช้เวลาอยู่กับครอบครัวมากขึ้นในช่วงนี้ ส่วนนึงก็เนื่องจากไม่รู้จะไปไหน แต่การได้ใช้เวลาอยู่กับครอบครัวก็ทำให้วันพักผ่อนของผมเต็มไปด้วยความสุข ตอนเช้าๆถ้ามีเวลาผมก็จะเดินไปร้านหนังสือแถวๆบ้านดูหนังสือว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง รวมถึงการเช่าหนังต่างๆมาดูบ้างตามแต่เวลาจะอำนวย ตกเย็นก็ไปเดินตลาดนัดกับแม่ซื้ออาหารมาทานกัน ซึ่งมันเป็นการดำเนินชีวิตที่เรียบง่ายแต่ก็มีความสุขกายสบายใจเป็นอย่างมาก ซึ่งผิดกับเรื่องราววุ่นวายต่างๆในสังคมกว้างๆที่ผมอยู่ ที่ตอนนี้มีปัญหา ความแตกแยกต่างๆมากมาย ต่างฝ่ายต่างมองว่าอีกฝ่ายนึงผิด ผมก็ได้แต่หวังว่าปัญหาต่างๆในสังคมคงจะยุติโดยเร็วที่สุด อย่าส่งผลกระทบต่อชีวิตเรียบๆง่ายๆในครอบครัวเล็กๆของผมเลย...