เมื่อมีเวลาว่าง ผมมักจะนั่งนึกถึงสิ่งต่างๆรอบตัว เรื่องต่างๆ แล้วปล่อยจินตนาการให้มันคิดเรื่องราวต่อไปเรื่อยๆ มีหลายสิ่งที่ผมสงสัย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวลึกลับต่างๆ หรือเรื่องทั่วๆไป เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องนึงที่ผมมักจะชอบคิดเพลินๆเสมอเมื่อมีเวลาว่าง
ผมมักจะถามตัวเองเสมอว่ามนุษย์เรานั้นเป็นมะเร็งของโลกนี้รึปล่าว คำว่ามะเร็งที่ผมหมายถึงนี้อาจจะไม่ได้ตรงกับโรคมะเร็งที่เรารู้จักทั้งหมด แต่ตามความเข้าใจอันกว้างๆของผม มะเร็งก็คงหมายถึงสิ่งที่เข้าไปครอบครองสิ่งเดิมที่เป็นอยู่ รวมทั้งแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว และทำให้ของเดิมนั้นเสียหาย ซึ่งมะเร็งตัวนี้ก็คงเป็นมะเร็งเนื้อร้าย แต่ในทางกลับกัน มะเร็งเนื้อดีก็มีเช่นกันคือมะเร็งที่แม้จะเข้ามาเบียดเบียนแต่ก็ไม่ได้แพร่ขยายออกไป รวมถึงสามารถอยู่กับสิ่งแวดล้อมได้โดยไม่เป็นปัญหา
เมื่อคิดเรื่องนี้ผมมักจะมองกว้างออกไปอีกว่าโลกของเรานั้นเป็นเซลล์เซลล์นึงของสิ่งมีชีวิตนึงรึปล่าว ตัวเรานั้นก็คงเป็นเพียงเชื้อโรคตัวเล็กๆหลายๆล้านล้านตัวที่อาศัยอยู่ในเซลล์เซลล์นึงของสิ่งมีชีวิตนั้นๆรวมทั้งในอนาคตเชื้อโรคเหล่านี้ยังวางแผนที่จะแพร่กระจายไปสู่เซลล์อื่นๆในร่างกายสิ่งมีชีวิตนี้ต่อไป หลายๆครั้งที่เจ้าเซลล์โลกตัวนี้พยายามสร้างภูมิต้านทานเพื่อกำจัดเราออกไป ไม่ว่าจะเป็นภัยธรรมชาติต่างๆ แต่นับวันดูเหมือนว่าเจ้าภูมิคุ้มกันของโลกนี้จะแพ้มนุษย์ไปทุกทีๆ
ผมคงปฏิเสธไม่ได้ว่าผมนั้นก็คงเป็นมะเร็งเนื้อร้ายตัวนึงของโลกนี้ที่พยายามปรับสิ่งแวดล้อมให้เข้ากับตัวเรา ในขณะที่คนกลุ่มน้อยๆที่เป็นมะเร็งเนื้อดีพยายามที่จะปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อม บางทีถ้าเราสามารถมองเข้าไปในร่างกายมนุษย์จนเห็นเจ้าเซลล์มะเร็ง เราอาจจะเห็นโลกอีกโลกนึง ที่มีเซลล์หลายล้านตัว ตัวนึงอาจจะกำลังตัดต้นไม้ ตัวนึงอาจจะกำลังปล่อยน้ำเสีย สร้างมลภาวะเป็นพิษในร่างกายเราอยุ่ก็เป็นได้ ในขณะที่บางตัวกำลังปลูกต้นไม้ หรืออาจจะเห็นเซลล์ตัวนึงกำลังuploadข้อมูลลงblogger….
Thursday, June 30, 2005
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
4 comments:
มะเร็ง!!! ฟังแล้วขยาดว่ะ
กูนี่แหละ เชื้อโรคตัวเป็นๆจริงๆ ว่าแต่ใครอยากได้กูไปเพาะพันธุ์บ้าง ไม่ร้ายกว่าที่คิดหรอก ฮ่าๆๆๆๆ ขําๆๆๆๆ
ดีอ้อม เขียนต่อไปนะ
เพาะพันธ์หรือผสมพันธ์วะกระสาบ
เขียนดีมากอ้อม
เพาะพันธุ์ดีวะ ผสมพันธุ์หน้าเกลียดไปหน่อยๆ
ฮ่าๆๆๆ แต่แล้วแต่จะคิดนา
Post a Comment