ทำบุญวันแม่

12สิงหาที่ผ่านมา ถือเป็นวันสำคัญวันนึงของประเทศไทยเราคือวันแม่ อีกทั้งวันเกิดของผมก็ใกล้กับวันนี้ด้วย เมื่อถึงวันเกิดผมทีไรจึงทำให้ผมไม่ลืมทุกครั้งว่าแม่นั้นสำคัญเพียงไร 10สิงหาคมที่ผ่านมาอายุผมก็ครบ24ปีพอดี รู้สึกว่าชีวิตได้แก่ขึ้นอีก1ปี วันเกิดปีนี้ครอบครัวก็จัดวันเกิดทานข้าวกันในครอบครัวเหมือนอย่างที่เคย ซึ่งทำให้ผมรู้สึกซาบซึ้งตื้นตันทุกครั้งแม้ว่าอายุจะเลยวัยเด็กมามาก แต่ครอบครัวของผมก็มักจะให้ความสำคัญกับวันนี้เสมอ

หลังจากฉลองวันเกิดได้2วันก็มาถึงวันแม่ ผมก็จะตื่นแต่เช้าขึ้นมาเพื่อมากราบเท้าแม่ ในทุกๆปี ซึ่งปกติผมจะไม่ค่อยแสดงออกมากนัก ผมมักจะเป็นคนเงียบๆเวลาอยู่บ้าน การมีวันสำคัญเช่นนี้ สำหรับผมจึงเป็นสิ่งที่ดีที่ผมมักจะใช้เป็น “ข้ออ้าง”เพื่อแสดงความรักต่อครอบครัว

แต่วันแม่ปีนี้ไม่ค่อยมีความสุขมากนัก เนื่องจากคุณยายต้องกลับเข้าไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล เนื่องจาก น้ำท่วมปอด สาเหตุมาจากการดื่มน้ำมากเกินไป ซึ่งผมมาทราบภายหลังว่าคุญยายสามารถทานน้ำได้เพียงวันละ1ลิตรเท่านั้น ซึ่งปกติเรามักจะได้ยินว่าวันนึงคนเราควรจะทานน้ำ7-8แก้ว แต่สำหรับคุณยายนั้น ทานได้เพียง1ลิตรเนื่องจากผนังหัวใจของยายหนามาก ทำให้เมื่อใส่น้ำลงไปเล็กน้อย ก็จะเต็ม แต่ตอนนี้อาการคุณยายก็ดีขึ้นตามลำดับ ซึ่งคงจะใช้เวลาพักฟื้นอีกสักพักก็จะได้กลับมาอยู่บ้าน

หลังจากไปเยี่ยมคุณยายที่โรงพยาบาล คุณแม่ก็ชวนผมไปที่วัดแห่งหนึ่งแถวนั้น ซึ่งติดแม่น้ำเจ้าพระยา เมื่อไปที่ท่าน้ำก็พบฝูงปลาจำนวนมากอยู่แถวนั้น มีผู้คนมากมายให้อาหารปลา ฝูงปลาเหล่านั้นจึงวนเวียนอยู่ไม่ไปไหน อาจจะทำให้ปลาเหล่านั้นเคยตัว เสียนิสัย หาอาหารเองไม่เป็น แต่มองอีกมุมนึง ก็ทำให้เห็นว่า วัดนั้นไม่เพียงแต่เป็นที่พักพิงทางใจของคนเราเท่านั้น แม้แต่หมา แมว นก ปลา ก็ต่างใช้เป็นที่พักพิง รวมทั้งวัดยังใช้เงินที่ผู้คนบริจาคในการให้อาหารปลาเหล่านี้สามารถไปทำอย่างอื่นเช่นการบูรณะซ่อมแซมวัด ซึ่งเป็นการดีกว่าการตั้งกล่องบริจาคเฉยๆ รวมทั้งผมยังได้ความสบายใจในการทำบุญเลี้ยงปลาครั้งนี้ด้วย อีกทั้งแม่ของผมยังบอกว่า เรากินเขามามากแล้ว เราก็ควรที่จะตอบแทนเขาเช่นกัน การให้อาหารปลารวมทั้งได้อยู่กับครอบครัวทำให้ผมมีความสุขจริงๆ...